♥♥♥چشم به راه پروانه گمشده ♥♥♥

♥♥♥بی گناه ولی همیشه محکوم به مرگ ♥♥♥

love me.....

+ نوشته شده در  ساعت   توسط victorian  | 

رفتن تو..........

 

رفتن تو هستی مرا شکست



این شکسته ی تهی



بدون تو


لابه لای بستر زمان دفن می شود.



رفتنت

 

اشک چشم

معنای ناتمام قفس را



برایم تمام می کند



و تداوم ناگزیر تو



ویرانی آرزو هایم خواهد شد



که تو آن را به التهاب دست های من بخشیده ای



رفته ای



و نمیدانی

 می کشمت



غم گریز تو را



در درنگ بهانه هایم گم می کنم


می شکنم



و می گذارم تا شانه های من


در رگبار اندوه بی پایان تو


چشم انتظار جاده ای بماند



که تو به آن چشم دوخته ای!

 

دخترک در مزرعه

این شعر درخواست  **مهلا جون**است که بسیار زیباست امیدوارم

از این شعر هم استقباق کنید با نظراتون ممنون میشم

+ نوشته شده در  ساعت   توسط victorian  | 

اون یکی رو جز من داشت.....

                                       

من از یک شکست عاشقانه می آیم بگذار همه برای این

                         

اعتراف تلخ سرزنشم کنند شکست نه برای پنهان کردن است

                          

نه برای بهانه ی پنهان شدن میگویند از صبح بنویس و از آفتاب

                         

و من چگونه میتوانم از خورشید بنویسم وقتی تمام وقت باران

                        

پنجره ی چشمانم را شسته است.......

 

 

 

همه دلشان نقش های مثبت میخواهد اما من گمان میکنم این

                              

خیلی خوب است که نمیتوانم ادای آمهای خوشبخت را در بیاورم

                           

قیمت وفا شاید گرانتر از آن بود که بهانه ی دوست داشتنی

                                

زندگیم از عهده ی داشتنش برآید.............

                              

مهم نیست تمام سرزنش ها را می پذیرم به بهانه ی تولد حقایق

                                 

غم انگیزی که درد را به درد می آورد و آتش را می سوزاند

 

 

 

خلاصه غم سنگینی ست اگر سر نخواستن دلی دعوا باشد اما

                                             

همیشه حق با برنده ها نیست.می شود عین بازنده بودن سربلند

                               

بود و او را از کوچه پس کوچه های دنیا گدایی کرد........

                               

قرار بود حقیقت را بگویم سخت ست.بی علاج ست.دانستنش

                                  

آدم را کم کم می کشد.گریه ی شبانه می آورد.اما همین است

                                 

خبر کاملا ناگوار و واقعی ست "اون یکی رو جز من داشت"

 

سکوت می کنم تا به خاک سپردن آخرین خاکسترهای آرزوی

                             

بر باد رفته ام آبرومندانه باشد.گریه میکنم باشکوه مثل اقیانوس.

                             

بلند مثل اورست.او نمی شنود و نمی داند که ماه ! خوشبختی

                              

مشترک همه ی بی ستاره هاست................

                              

یک سوال کوچک می ماند برای پرسیدن از کسی که بی پاسخ

                              

 ترین سوال فکر آشفته ی من است  :

                                

 

چی کار کرد این دل سادم              که از چشم تو افتادم؟؟؟؟؟

 

 

 

 

نانازی های من ببخشید که غمگین مینویسم ولی من غمگین

                                

 بودن و غمگین نوشتنو دوس دارم این شعر تقدیم به عاشقایی

                                 

 که در راه عشق شکست سنگینی خوردند و در راه عشق

                                

مجروح و جانباز قلبی شدند...

+ نوشته شده در  ساعت   توسط victorian  | 

فقط غم........

سال پیش در بهاری زیبا،در غروبی غمگین،در سکوتی

 سنگین ما به هم برخوردیم


تو برای دل من آن غروب غمگین آن سکوت سنگین


من برای دل تو آن بهار زیبا


تو هزاران فتنه در نگاهت خفته،من به دنبال نگاهت به بلا

 افتاده

 

 

 

روزها از پی هم،تو جدا ازغم و فارغ ازغم، من و غم

دست به هم از گذرگاه زمان می گذریم


تو سراپا شادی،غرق در نغمه ی این آزادی،فارق از

 سلسله ی بند نگاهت بودی


دل بیچاره من، در بهاری زیبا ، در غروبی غمگین ، در

 سکوتی سنگین


بی خبر گشت اسیر

 


من در اندیشه آن فصل بهار، در زمستانی سرد، با دلی

 رفته زدست، زیرلب می گویم


کاش می شد به تو گفت : تو تنها نفس شعر من، تو

 تنها امید دل ناامید من


کاش می شد به تو گفت : تو بمان، دور مشو از برمن،

 تو بمان تا نمیرد دل من

 

حیف می دانم من، تو همانگونه که بود آمدنت


در بهاری زیبا، در غروبی غمگین، در سکوتی سنگین


دل مجنون مرا زیرپا می نهی و می گذری...

+ نوشته شده در  ساعت   توسط victorian  | 

تقصیر من نبود.......

 

برای همه ی آنهایی که بی تقصیرن....

 

تقدیم به چشم هایی که در راه ماندند و دل هایی که آنها را راندند تقدیم به

 اشک هایی که غرورشان شکست و عهد هایی که کسی با آنها نبست...

 

 

زندگی شیبی ست عشق سیبی ست و وای بر حال آن که در عشق پای

بند نظم و ترتیبی ست واما تو:

 

قرار نبود آن وقت های تو جایشان را با وقت های من عوض کنند....

 

قرار نبود عشق هم مثل گیلاس !بوسه !عیدی و تعطیلات تابستان اولش

قشنگ باشد....

 

 

قرار نبود کسی سختش باشد بگوید دوستت دارم....قرار نبود کسی به

هوای شکستن دل دیگری بماند....

  

گمان نمیکم گناه من سنگین تر از نگاه تو باشد...اما یقین دارم که کودک

دلت کمتر از پیش بهانه ی لالاهایی شعر گونه ام را میگیرد....

 

  

مهم نیست فقط یک چیز یاد همه بماند...اگر اتفاقی که نباید بیفتد افتاد...

تنها برایت مینویسم خودت خواستی تقصیر من نبود.......

+ نوشته شده در  ساعت   توسط victorian  | 

نمیدانم چرا!!

 

شبی از پشت یک تنهایی غمناک بارانی تو را با لهجه ی گلهای نیلوفر صدا

کردم

 

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

 

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس تو را از بین

گلهایی که در تنهایم روئید با حسرت جدا کردم

 

و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی : دلم حیران و سرگردان

چشمانیست رویایی ومن تنها برای رسیدن به زیبایی آن چشم تو را در

دشتی از حسرت رها کردم

 

 

همین بود آخرین حرفت ومن بعد از عبور تلخ غمگینت حریم چشمانم را

به روی اشکی از جنس سکوت نارنجی خورشید وا کردم

 

نمیدانم چرا رفتی نمیدانم چرا!شاید خطا کردم و تو بی آنکه فکر غربت

چشمانم باشی!نمیدانم کجا؟ تاکی؟چگونه؟ولی رفتی و بعد از رفتنت باران

چه معصومانه می بارید ومن می دانم تو یاد من را با عبور خود نخواهی برد

 

 

 

هنوز آشفته ی چشمان توام برگرد برگردو ببین سرنوشت انتظار من چه

خواهد شد پس از این همه سکوت و پرسش و تردید یکی از پشت پنجره

آرام و زیبا گفت:

 

 

تو هم در پاسخ این بی وفایی ها بگو در راه عشق و انتخاب آن خطا کردم

و من در حالتی ما بین اشک و حسرت و تردید بدون پاسخ ماندم.....

 

نمیدانم چرا؟؟؟؟؟؟ شاید به رسم و عادت پروانگی باز برای شادی و

خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم........

+ نوشته شده در  ساعت   توسط victorian  | 

دروغ میگن.......

 

شاید اشتباهه!اما عاشقا دروغ میگن...

آدم های مهربون و باوفا دروغ میگن...

اونا که میگن تا ابد دیوونتونن

بذار بی پرده بگم که اونا دروغ میگن...

 

اونا که با این بهونه ها اومدن

و میگن از شهر عاشقا و قصه ها اومدن دروغ میگن...

اونا که فدات شم تیکه کلامشون شده

به تموم آسمونا بخدا دروغ میگن...

 

اونا که با قسم می خوان بهت بگن

تا قیامت نمیشن ازت جدا دروغ میگن.....

*این شعر از زبان یه دختر سروده شده و خواست ازم که این شعرو تو وبم قرار بدم و امیدوارم مشکلی با شعر نداشته باشین*

+ نوشته شده در  ساعت   توسط victorian  | 

آبی آسمون......

 

توی یک آسمون آبی

توی یک دشت بی نیاز

توی یک رود قشنگ

توی چشمان بازت

یه سکوته یه نوازش

یه شقایق یه قناری

 

یه نوای آتشین و اشک های ابر بهاری

یه سرود عاشقانه

توی این سکوت سنگین

یه نوازش دوباره

 

پر قصه های رنگارنگ

قصه ی لیلی مجنون

قصه ی شقایق و جان

قصه ی خسرو شیرین

قصه ی پیروز و ......

قصه ی یه آسمونو اشکهای یه چشم نازه

کاشکی قصه دلم رو

می سرودم با یه آهنگ

واسه تو میخوندم

آرزوهای دل تنگم.......

+ نوشته شده در  ساعت   توسط victorian  | 

می نویسم من به یاران......

 

توی کوچه زیر باران

می نویسم من به یاران

 گونه هایم خیسه خیسه

اشکهایم ریسه ریسه

           

                      

                                      بر دل من خون شده غمهای دنیا

یار رفته دل شده تنهای تنها

تا خدا من اشک ریزم

چون درختان برگ ریزم

از دل خود میگریزم

بر دو گونه اشک ریزم

خون چکان است این دل من

 

 

میمیرد این گل من

این گل احساس پاکم

مرده من روی خاکم

توی کوچه زیر باران

می نویسم من به یاران

 

+ نوشته شده در  ساعت   توسط victorian  | 

مطالب قدیمی‌تر